บิ้วอารมณ์ทำงานอยู่ตั้งนาน .. พอจะได้ซักหน่อย แวะไปเช็คเมลอันนึง แล้วเตะตา และแวะเอามาฝากกัน เรื่องมีอยู่ว่า เย็นวันหนึ่งในขณะที่เด็กๆเริ่มทยอยกลับบ้าน
ครูเจี๊ยบกำลังว่างงาน..
เลยอยากชวนเด็กๆที่ยังอยู่มาเล่นเกม(การละเล่น)
ครูเจี๊ยบ : เด็กๆคะมาทางนี้เร็วครูมีอะไรๆสนุกให้ทำ
เด็กๆ : …………………………..(ไม่มีเสียงตอบอะไร)
ครูเจี๊ยบ : มาเร็วใครมาหาครูก่อนมีขนมแจกนะเอ้อ
เด็ก : …………………………………………………..
ครูเจี๊ยบแปลกใจ..
วันนี้เด็กๆเป็นอะไรไม่สนใจครูเหมือนเคยหรือว่า………….
เรตติ้งจะตกเลยเดินมาใกล้ๆกลุ่มเด็กๆเห็นมุงดูบางสิ่งอย่างสนใจ
ครูเจี๊ยบ : ดูอะไรกันคะ(เสียงสูง งอนนิดๆ)
น้องอาร์ม : อย่าดังครับครูเดี๊ยวมันตกใจ
ครูเจี๊ยบ : อะไรคะ…อะไรตกใจ
น้องพลอย : คางคกค่ะ..เป็นคางคกมีน้ำใจ.ด้วย
ครูเจี๊ยบ : ไหนคะ มีน้ำใจยังไง
ต้นกล้า : นี่ไง มันแบกน้องตัวเล็กไว้ข้างหลัง
ครูเจี๊ยบมองตามเด็กๆชี้มือก็เห็นภาพเนี๊ย…..(เสียงสูง)
น้องอาร์ม : มันมีน้ำใจครับน้องมันตัวเล็กเวลาเดินจะเมื่อย พี่มันเลยแบกน้องไว้
น้องเอิร์น : มันแบกตั้งนานแล้วไม่บ่นเลยค่ะครู มีน้ำใจมากๆ
ครูเจี๊ยบ : จ้า….มีน้ำใจก็มีน้ำใจ ……….(เฮ้อ…เด็กหนอเด็ก)
…………………………………………………………………
…………………………………………………………………
…………………………………………………………………
…………………………………………………………………
…………………………………………………………………
